3ο δημοτικό σχολείο Ερμούπολης

Α. (δημοσίευμα στον συριανό τύπο)

3ο Δημοτικό Σχολείο Ερμούπολης

Απεντάχθηκε το έργο της ανέγερσης του 3ου Δ.Σ. Ερμούπολης
Ερωτηματικά για τις ευθύνες του Δήμου Ερμούπολης – νομαρχίας Κυκλάδων
Η οριστική απένταξη του έργου της ανέγερσης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ερμούπολης από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Νοτίου Αιγαίου μόνο κεραυνό εν αιθρία δεν αποτέλεσε για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας δικαίωσε τους πολίτες, οι οποίοι με
τεκμηριωμένα επιχειρήματα αντιτάχθηκαν στην κατασκευή νέου διδακτηρίου, εμμένοντας στην άποψη ότι το 3O Δ.Σ. Ερμούπολης πρέπει να κηρυχθεί
διατηρητέο, ως υπόδειγμα σύγχρονης αρχιτεκτονικής.
Η ακύρωση από το Σ.τ.Ε. της άδειας κατεδάφισης και της άδειας ανέγερσης νέου διδακτηρίου, εγείρει μια σειρά ερωτημάτων:
– Γιατί ο δήμος Ερμούπολης και η νομαρχία Κυκλάδων προσέθεσαν αυθαίρετα νέα αίθουσα στο διδακτήριο επιβαρύνοντας το;
– Γιατί ανατέθηκε το 2001 από το δήμο Ερμούπολης μελέτη ανέγερσης χωρίς να έχει αποφασιστεί η κατεδάφισή του;
– Γιατί απορρίφθηκε ως απαράδεκτη για τεχνικούς και οικονομικούς λόγους η προμελέτη του σχολείου από τον τότε τμηματάρχη μελετών και επιβλέψεων των τεχνικών υπηρεσιών του δήμου Ερμούπολης;
– Γιατί η παραπάνω απορριπτική εισήγηση δεν έφτασε ποτέ στο δημοτικό
συμβούλιο Ερμούπολης;
– Τηρήθηκε η πολεοδομική νομοθεσία κατά την έκδοση άδειας ανέγερσης νέου κτιρίου από την αρμόδια υπηρεσία;
– Γιατί η μελέτη ανέγερσης του σχολείου απορρίφθηκε λόγω υπέρβασης προϋπολογισμού από την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου;
– Γιατί απεκρύβη ότι ο πανελλήνιος σύλλογος αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ), το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.), καθηγητές του Ε.Μ.Π. κ.ά είχαν ταχθεί υπέρ της διατήρησης του κτιρίου στην παλιά του μορφή;
– Γιατί το υπουργείο Πολιτισμού έδωσε εντολή στις αρχές της χρονιάς να
ανασταλεί κάθε οικοδομική εργασία στο σχολείο;
Τα παραπάνω ερωτήματα ζητούν επιτακτικά απαντήσεις από τους κατεξοχήν υπεύθυνους τοο φιάσκου της ανέγερσης νέου διδακτηρίου: του δημάρχου Ερμούπολης και του νομάρχη Κυκλάδων, οι οποίοι το προηγούμενο χρονικό διάστημα δεν έκαναν τίποτε άλλο χαρά να εξαπολύουν μύδρους εναντίον
εκείνων που τεκμηριωμένα εξέφραζαν μια διαφορετική άποψη αναφορικά με το
μέλλον του 3ου Δ.Σ.
Είναι βέβαιο ότι γι’ άλλη μια φορά οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης θα επιχειρήσουν να απεκδυθούν των πολιτικών τους ευθυνών, αναζητώντας εξιλαστήρια θύματα και κατατάσοντάς τα στους «εχτρούς του τόπου».
Δίχως ίχνος αυτοκριτικής για τις αβλεψίες τους, την απουσία
επιχειρημάτων και τη βιασύνη τους να οικοδομήσουν με συνοπτικές διαδικασίες νέο δικακτήριο, κατεδαφίζοντας το παλιό, οι αιρετοί μας οδήγησαν στο σημερινό αποτέλεσμα: να συνεχιζεται επ’ άπειρον η ταλαιπωρία των μαθητών του σχολείου, οι οποίοι στεγάζονται εδώ και
χρόνια σε ακατάλληλο κτίριο.
Μέχρι πρόσφατα γονείς, κηδεμόνες και μαθητές του 3ου Δ.Σ. άκουγαν τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης να τους υπόσχονται νέο υπερσύγχρονο διδακτήριο, ζητώντας την ψήφο τους. Στις επερχόμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές θα το θυμηθούν άραγε;

3ο ΔHMOTIKO ΣXOΛEIO EPMOYΠOΛHΣ

«Δείγμα επώνυμης αρχιτεκτονικής»

Oλόκληρη η εισήγηση της 1ης Eφορείας Nεωτέρων Mνημείων του υπουργείου
Πολιτισμού (3/12/02)
To 3ο Δημοτικό Σχολείο της Ερμούπολης καλύπτει το οικοδομικό τετράγωνο ττου περικλείεται από τις οδούς Βαφειαδάκη, Ξενοφώντος, Θουκυδίδου και Βροντάδου, είναι έργο του αρχιτέκτονα Πάτροκλου
Καραντινού και σχεδιάστηκε το 1937-40, στα πλαίσια του προγράμματος «Ανέγερσης Σχολικών Κτηρίων του Κράτους» που έθεσε σε εφαρμογή το 1929 ο Γεώργιος Παπανδρέου υπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου.
Σύμφωνα με το κτηριολογικό πρόγραμμα τα σχολικά κτήρια πρέπει: να προσαρμόζονται στις κλιματολογικές συνθήκες του τόπου, να προβλέπονται υπαίθριοι σκεπαστοί διάδρομοι σε περιοχές με ήπιο κλίμα, τα παράθυρα να εκτείνονται κατά μήκος για επίτευξη ενιαίου φωτισμού, η κατασκευή να είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα και η πλήρωση από τούβλο ή ντόπια πέτρα, η δε επικρατέστερη τυπολογία προβλέπει έξι αίθουσες κατανεμημένες σε δύο ορόφους.
Βάσει αυτού του προγράμματος κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα περίπου 4.000 δημοτικά σχολεία και αποτέλεσαν πρωτοπορία ως εφαρμογή των αρχών του μοντέρνου κινήματος, δημοσιεύτηκαν σε ευρωπαϊκά αρχιτεκτονικά περιοδικά ήδη πριν τον πόλεμο και αποτέλεσαν θέματα ανακοινώσεων στο 4ο
Συνέδριο του CIAM στην Αθήνα το 1933.
O Π. Καραντινός και ο Ν. Μητσάκης ήταν οι πρωταγωνιστές του
προγράμματος, στον δε Καραντινό οφείλεται η έκδοση του τεύχους «Τα Νέα Σχολικά Κτίρια» Αθήνα, 1938.
Στο 3ο Δημοτικό Σχολείο της Ερμούπολης, ο Καραντινός ακολουθεί με συνέπεια τις συνθετικές αρχές του προγράμματος.
Στο τετράγωνο οικόπεδο το κτήριο αναπτύσσεται σε δύο πτέρυγες και τρία επίπεδα, καθώς γίνεται χρήση της μεγάλης κλίσης του εδάφους.
Oι πτέρυγες αναπτύσσονται Β.Δ. και Ν.Δ., στα όρια του οικοπέδου και η
αυλή περικλείεται ανάμεσα τους. Oι αίθουσες είναι προσανατολισμένες ανατολικά και νότια και η επικοινωνία γίνεται από τους στεγασμένους διαδρόμους.
Όλοι οι χώροι κλειστοί, ανοιχτοί, ημιυπαίθριοι έχουν άμεση σχέση με
την αυλή, δημιουργώντας μία εσωστρέφεια του συνόλου.
Στο πρώτο επίπεδο (ισόγειο-αυλή) βρίσκονται 2 αίθουσες διδασκαλίας, διάδρομοι, μεγάλος ημιυπαίθριος χώρος (που στην συνέχεια κλείστηκε με μεταλλική τζαμαρία).
Στο δεύτερο επίπεδο βρίσκονται 2 αίθουσες διδασκαλίας, εστιατόριο,
μαγειρείο, τουαλέτες, στεγασμένοι διάδρομοι. Στο τρίτο επίπεδο (ισόγειο από την οδό Θουκυδίδου) βρίσκονται 2 αίθουσες διδασκαλίας, 1 αίθουσα χειροτεχνίας, 2 γραφεία. Τα επίπεδα συνδέονται κάθετα με ημιυπαίθριο κλιμακοστάσιο. Ακολουθείται η αρχή του τρόπου ένταξης του σχολείου με το
άμεσο περιβάλλον, δηλαδή σαφής οριοθέτηση κτηριακού όγκου και αυλής. Επίσης η δημιουργία και άλλων χώρων εκτός των αιθουσών (ημιυπαίθριος χώρος, στεγασμένοι διάδρομοι) δείχνει τον εμπλουτισμό του κτηριολογικού προγράμματος στα σχολεια του ’30 που εκτός από την δυνατότητα για
ποικιλία στην αρχιτεκτονική σύνθεση με την πλαστικότητα των όγκων ήταν
και αποτέλεσμα του έντονου ιδεολογικού προβληματισμού σε σχέση με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Το κτηριακό συγκρότημα χαρακτηρίζεται από την πλαστικότητα των όγκων του και την μορφολογική τους διάκριση. Τα υπαίθρια και ημιυπαίθρια τμήματα (αυλή, στοά, διάδρομοι) αντιστοιχούν στις όψεις με λιθοδομή. Το υπόλοιπο κτήριο είναι επιχρισμένο και χρωματισμένο λευκό. Το κτηριακό
συγκρότημα ανοίγεται προς την αυλή. Τα μεγάλα παράθυρα των αιθουσών βρίσκονται προς την πλευρά των στεγασμένων διαδρόμων που εκτός από επικοινωνία προσφέρουν και σκίαση.
Oι όψεις των δρόμων έχουν λίγα ανοίγματα: γραμμικούς φεγγίτες, μικρά
παράθυρα και μόνον λίγα μεγάλα στις οδούςΘουκυδίδου και Βροντάδου. Η μορφολόγηση των όψεων ακολουθεί επίσης με συνέπεια τις αρχές του μοντέρνου κινήματος.
Τα παράθυρα είναι ξύλινα με καΐτια και είναι συρόμενα και ανοιγόμενα.
Oι πόρτες είναι επίσης ξύλινες εκτός από την πόρτα εισόδου από την
οδό Θουκυδίδου (τρίτο επίπεδο) που είναι σφυρήλατη σιδερένια με ανοιγόμενα τμήματα. Όλα τα ανοίγματα είναι βαμμένα μπλε.
Στο τρίτο επίπεδο προς την οδό Βροντάδου, το κτήριο έκλεινε μορφολογικά με την χαρακτηριστική ελευθέρα δοκό, ενδεικτικό στοιχείο των μοντέρνων κτηρίων, όπως φαίνεται στο σχέδιο του Καραντινού (σχετικά πρόσφατα δημιουργήθηκε χώρος γραφείου στη συγκεκριμένη θέση). Τα στηθαία
των ταρατσών «στέφονται»με λιτό οριζόντιο «κιγκλίδωμα» από σιδερένιο
σωλήνα.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το ημιυπαίθριο κλιμακοστάσιο. Oι σκάλες είναι μαρμάρινες, και το φανάρι πλαισιώνεται από πλήρες στηθαίο με κουπαστή από μωσαϊκό.
Oι κάθετοι σιδερένιοι σωλήνες που είναι τοποθετημένοι από το ισόγειο
ανάμεσα στο φανάρι της σκάλας είναι με πολύ ευρηματικό τρόπο πακτωμένοι
εκατέρωθεν της κουπαστής.
Τα δάπεδα του σχολείου είναι μωσαϊκά με ενδιαφέροντα γεωμετρικά σχήματα στους ημιυπαίθριους χώρους. Το σχολείο έχει 6 αίθουσες διδασκαλίας και εστιατόριο, μαγειρείο, τουαλέτες, συνολικής επιφάνειας 743,51τ.μ. και σύνολο ημιυπαίθριων χώρων 474,94 τ.μ., δηλαδή
καταλαμβάνει μία επιφάνεια 1218,45 τ.μ. (σύμφωνα με την υποβληθείσα τεχνική έκθεση τεκμηρίωσης από τον αιτούντα τον χαρακτηρισμό του κτηρίου κ. Μ. Κατσουρό). Η κατασκευή είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα.
Oι πλάκες είναι παλαιού τύπου Zollner με πλήρωση από τούβλα. Το κτήριο άρχισε να κατασκευάζεται το 1940. Το 1942 οι εργασίες διακόπηκαν λόγω του πολέμου αφού είχε περατωθεί η τοιχοποιία. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε μετά τον πόλεμο. Η κατάσταση του κτηρίου είναι καλή.
Στα σημεία που εντοπίστηκε ενανθρακωμένο σκυρόδεμα όπως αναφέρεσαι στην έκθεση του Τμήματος Μελετών του Δήμου Ερμούπολης (αρ. πρωτ. 3126/7-11-02 δικό μας) πιστεύουμε ότι είναι δυνατή η ενίσχυση προκειμένου για την στατική επάρκεια του κτηρίου.
Δεδομένου ότι λάβαμε γνώση της προτεινόμενης μελέτης νέου σχολείου
εκφράζουμε την αντίρρησή μας, διότι: 1) Προτείνουμε τον χαρακτηρισμό του υφιστάμενου σχολείου ως νεώτερου μνημείου.
2) Διότι στην θέση ενός σπουδαίου σχολείου του προπολεμικού μοντερνισμού και έργου ενός από τους κορυφαίους και υπέρμαχους της μοντερνιστικής λιτότητας αρχιτέκτονα, του Πατρόκλου Καραντινού,
προτείνεται ένα κτήριο με μορφολογικά δάνεια από την νεοκλασική
τεχνοτροπία.
Προτείνουμε τον χαρακτηρισμό του 3ου Δημοτικού Σχολείου της Ερμούπολης, έργου του Αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου διότι:
α) Αποτελεί σπουδαίο δείγμα του προγράμματος σχολικών κτηρίων του
1930.
β) Είναι δείγμα επώνυμης αρχιτεκτονικής του μοντέρνου κινήματος του
μεσοπολέμου.
γ) Είναι σημαντικό για την μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής του
μεσοπολέμου στην Ελλάδα.
δ) Είναι έργο δημοσιευμένο, αξιολογημένο και αποτελεί βιβλιογραφική
αναφορά.
Η Προϊσταμένη της Εφορείας
Ν. Χρονοπούλου-Ζαμενοπούλου
Α/ΠΕ3 Αρχιτεκτόνων
Η Αρχιτέκτων
Β. Ρούσση

ΠΗΓΕΣ – ΒΙΒΛΙOΓΡΑΦΙΑ
1) Γ. Λάββας, «Πάτροκλος Καραντινός 1903-1976» Αρχιτεκτονικά θέματα
11/1977, Αθήνα σελ. 52-53.

2) Ξένοι προς τον τόπο κινούν τα νήματα
Στις 11/1/05 ο νομάρχης Kυκλάδων κ. Δ. Mπάιλας με επιστολή του προς
τον υφυπουργό Πολιτισμού κ. Π. Tατούλη ζητούσε την παρέμβαση του
προκείμενου να προχωρήσει απρόσκοπτα η ένταξη και εκτέλεση του έργου της
ανέγερσης τους 2ου Δ.Σ. Eρμούπολης, καταγγέλοντας παράλληλα τη δράση
«γνωστών-αγνώστων – προστατών του περιβάλλοντος».

Λίγους μήνες μετά το Σ.τ.E. απέρριψε την επιχειρηματολογία του κ. Mπάιλα.

 Oλόκληρη η επιστολή του νομάρχη Kυκλάδων έχει ως εξής:
«Mετά από προσπάθειες δύο και πλέον ετών ο δήμος Ερμούπολης σε
συνεργασία με την Πολεοδομία και τη Δ/νση Τεχνικών Υπηρεσιών κατόρθωσε
να ολοκληρώσει τις μελέτες και να εκδώσει την άδεια για την ανέγερση του
3ου Δημοτικού Σχολείου Ερμούπολης, το οποίο στεγάζεται σε κτίριο που
χαρακτηρίστηκε επικίνδυνο για να λειτουργεί σαν σχολείο.
Είναι τώρα τέσσερα χρόνια που τα παιδιά του εν λόγω δημοτικού
σχολείου στεγάζονται κατ’ ανάγκη στις αίθουσες ενός παλαιού
Oρφανοτροφείου, το οποίο λόγω ακριβώς της παλαιότητάς του και παρά τις
συνεχείς προσπάθειες του Δήμου για τον εξωραϊσμό του, φιλοξενεί παιδιά
σε απαράδεκτες συνθήκες υγρασίας, έλλειψης αύλειου χώρου, σκοτεινές
αίθουσες κ.λ.π.
Και ενώ όλα ήταν πλέον έτοιμα ώστε το έργο να ενταχθεί στο αντίστοιχο
μέτρο του Γ’ ΚΠΣ της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου, πάλι οι γνωστοί άννωστοι,
ξένοι προς τον τόπο, «προστάτες» του περιβάλλοντος κίνησαν τα νήματα
πίσω από την αυλαία και, κινητοποιώντας φορείς, οι οποίοι είμαι βέβαιος
όπ λειτουργούν χωρίς να γνωρίζουν επί της ουσίας το πρόβλημα, γιατί ποτέ
δεν ήρθαν για να μιλήσουν και να δουν τους τοπικούς φορείς, προσπαθούν
να επηρεάσουν και εσάς και τις αρμόδιες υπηρεσίες σας και να
«μπλοκάρουν» το έργο.

3) ΣYN – «Nα επισκευαστεί άμεσα το 3ο Δημοτικό Σχολείο Eρμούπολης»
Mε ανακοίνωσή της η Nομαρχιακή Eπιτροπή Kυκλάδων του ΣYN και η Πολιτική Kίνηση Σύρου – Mυκόνου διευκρινίζει σχετικά τη λειτουργία του 3ου Δ.Σ. Eρμούπολης:
«O δήμος Ερμούπολης και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων αποφάσισαν
να λύσουν τα οικοδομικά προβλήματα του 3ου Δημοτικού σχολείου με λανθασμένες ενέργειες και επιλογές, με τη βεβαιότητα ότι θα κατορθώσουν να τις επιβάλουν, αδιαφόρησαν για τυχόν δυσμενείς εξελίξεις και για την ταλαιπωρία που θα υποστούν μαθητές και γονείς. Αποφάσισαν χωρίς να
αιτιολογήσουν και να εξηγήσουν, την κατεδάφιση του 3ου Δημοτικού
σχολείου και την ανέγερση νέου κτηρίου στη θέση του υπάρχοντος, διπλάσιου σε όγκο και έκταση για να εξυπηρετεί, αν κατασκευαζόταν, σχεδόν τριπλάσιο αριθμό μαθητών από αυτόν που εξυπηρετεί μέχρι σήμερα το τρίτο Δημοτικό. Δεν ερεύνησαν, όπως ήσαν υποχρεωμένοι, την δυνατότητα
επισκευής του σχολείου παρά τις προτροπές του διευθυντού μελετών του δήμου, και δεν έλαβαν υπόψη τους ότι το 3ο Δημοτικό έχει όλα τα στοιχεία διατηρητέου αρχιτεκτονικού μνημείου.
Ανέθεσαν και έδωσαν εντολή να εκπονηθεί μελέτη κατ’ υπέρβαση του
ισχύοντος πολεοδομικού θεσμικού πλαισίου και ενώ με την πάροδο του χρόνου επιβεβαιωνόταν καθημερινά ότι ακολουθούσαν λανθασμένες επιλογές, περιφρόνησαν προκλητικά τις αποφάσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, της Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων, το αίτημα εκατοντάδων
αρχιτεκτόνων, καθηγητών Ανωτάτων Σχολών και Ακαδημαϊκών και μεθόδευσαν
την παράνομη έκδοση των οικοδομικών αδειών κατεδάφισης του 3ου Δημοτικού και της ανέγερσης νέου σχολείου. Μπροστά στο αδιέξοδο που δημιούργησαν οι επιλογές τους κατασκευάζουν «εχθρούς του λαού» και προσπαθούν να τους φορτώσουν το φταίξιμο της αποτυχίας τους.
Προτείνουμε την άμεση επισκευή του σχολείου. Oι χώροι του σχολείου
ανακαινισμένου με την κατάλληλη μελέτη μπορεί να ανταποκρίνονται στις πιο σύγχρονες προδιαγραφές και απαιτήσεις. Το κόστος του έργου και ο χρόνος εκτέλεσης θα είναι πολλαπλά μικρότεροι από αυτούς των αδιέξοδων σχεδιασμών του δήμου Ερμούπολης και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης
Κυκλάδων, θα κοστίσει λιγότερο απ’ ότι θα κόστιζαν μόνο η κατεδάφιση του
σχολείου και η εκσκαφή του οικοπέδου πριν καν αρχίσει να κτίζεται το «νέο μέγαρο» που προτείνουν Δήμος και Νομαρχία. Ειναι η μόνη λύση αν επιθυμούμε να επαναλειτουργήσει το 3ο Δημοτικό και αν έτσι είχε σχεδιαστεί εξ αρχής σήμερα θα λειτουργούσε ήδη».
«Θεωρούμε επί πλέον θεμελιώδη υποχρέωση όλων των φορέων να
ενημερώσουν αντικειμενικά επιτέλους για την πολιτιστική και αρχιτεκτονική σημασία του 3ου Δημοτικού, για τη σημασία που έχει για την Ερμούπολη και την ιστορία της, χωρίς φόβο για νικητές και ηττημένους»,
καταλήγει η ανακοίνωση.

Πηγή: «ΑΠΟΨΗ»

Β.

Η μοντέρνα αρχιτεκτονική στην Ελλάδα –

η περίπτωση του Πάτροκλου Καραντινού

           

Η διεθνής αναγνώριση του Πάτροκλου Καραντινού στα μέσα της δεκαετίας του ΄30 και γύρω στο 1950 δεν ευνόησε μια δημιουργική ανέλιξη στον ίδιο του τον τόπο. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν κατέθεσε τα όπλα ούτε μείωσε τους τόνους της επιθετικότητας και της πολεμικής ως το τέλος, βέβαιος για την ορθότητα και τη γενικότερη ωφέλεια αρχών τις οποίες διεκδίκησε υπερήφανα.

Η ασυμβίβαστη προσωπικότητα του Καραντινού οδηγήθηκε σταδιακά σε έναν «εσωτερικό μονόλογο» εξαιτίας του ιδεαλισμού, της εσωστρέφειας και του ρομαντισμού της, αλλά και εξαιτίας του ότι ο ίδιος δεν στάθηκε δυνατό να προσφέρει όσο θα μπορούσε να προσφέρει. Η κατανόηση, ωστόσο, της μορφής του αποκαλύπτει έναν από τους πιο ανήσυχους, αντιπροσωπευτικούς και δημιουργικά σκεπτόμενους νεοέλληνες αρχιτέκτονες, γνήσιο φορέα αξιών μιας άλλης εποχής και εκλεκτικό εραστή των ωραίων πραγμάτων.

΄Ετσι καταλήγει στην άκρως ενδιαφέρουσα μελέτη του για τη νεότερη αρχιτεκτονική και τον Πάτροκλο Καραντινός ο καθηγητής Ανδρέας  Γιακουμακάτος

*

Το 1938 κυκλοφόρησε το βιβλίο με τον τίτλο Τα νέα σχολικά κτίρια   με  επιμέλεια του Καραντινού και με εικονογράφηση της Nelly’ s. Προηγήθηκε  ένα δικό του εισαγωγικό κείμενο που προοριζότανε για την έκδοση αλλά τελικά δεν δημοσιεύτηκε.

Διαβάζουμε από το χειρόγραφο του 1933:

Η έκδοση αυτή για τα νέα σχολεία έχει σκοπό να παρουσιάσει την κοινή προσπάθεια μιας ομάδας τεχνικών να αντιμετωπίσουν τα σύγχρονα προβλήματα της Αρχιτεκτονικής μακρυά από αυθαίρετες αισθητικές θεωρίες και ελευθερωμένοι από τη δουλεία των περασμένων…

Για ποια όμως αρχιτεκτονική μιλούσε  ο Καραντινός;

Το πνεύμα της νέας Αρχιτεκτονικής είναι ελεύθερο από αρρωστημένους ρομαντισμούς και νοσταλγίες των περασμένων εποχών, όσο και αν τις εποχές αυτές τις μελετά, τις σέβεται και δέχεται απ’αυτές διδάγματα, χωρίς ωστόσο να δένεται από τους τύπους και τη μορφολογία τους.

Το σύγχρονο πνεύμα διακρίνεται για τη συνείδηση που έχει της σημασίας της αρχιτεκτονικής ως παράγοντος εξυπηρετικού της κοινωνίας, αντικρύζει τα σύγχρονα προβλήματα πραγματικά και ουσιαστικά διαλύοντας την εσφαλμένη αντίληψη ότι, το χρήσιμο δεν μπορεί να είναι και ωραίο, αφού η χρησιμότης στέκει ως πρώτη αφορμή για τη δημιουργία ενός αρχιτεκτονικού έργου.

Γνώση, αίσθηση, αισθαντικότης είναι βασικές αξίες για τη δημιουργία ενός έργου τέχνης και είναι κοινές στο έργο ενός λαικού τεχνίτη και ενός μεγάλου καλλιτέχνη, κοινές στο απλό λαικό σπίτι και στον Παρθενώνα. Είναι το ίδιο πράγμα σε διαφορετική ένταση και πλάτος.

 Αυτά τα ολίγα για τον δημιουργό των πρώτων μοντέρνων σχολικών κτιρίων στην Ελλάδα.